Renowacja torebek i drobnej galanterii skórzanej w Gdańsku

Torebka zużywa się w miejscach, które łatwo wskazać palcem: rogi, spód, uchwyty i krawędź klapy. To one ocierają się o ubranie, siedzenie w autobusie, blat kawiarni. Do tego dochodzą zarysowania na licu i kolor, który z czasem się zmienia — jasne skóry szarzeją od kurzu, ciemne blakną od słońca.

To dokładnie ta sama praca, którą wykonujemy przy fotelach i kanapach, tylko w mniejszej skali i z większą precyzją. Uzupełniamy ubytek, odtwarzamy strukturę skóry, barwimy i zabezpieczamy.

Najpierw rozpoznanie skóry

Przy torebkach częściej niż gdziekolwiek indziej trafia się anilina i skóry licowe bez powłoki. To materiały piękne, ale wymagające: chłoną wszystko, a niewłaściwy środek potrafi zostawić plamę. Dlatego czyszczenie dobieramy do rodzaju skóry, zanim cokolwiek na nią nałożymy. Na anilinie nie stosujemy powłoki kryjącej, bo zniszczyłaby fakturę i strukturę skóry.

Co robimy z torebką

• czyścimy ją środkiem dobranym do skóry,
• uzupełniamy przetarte rogi i krawędzie,
• odtwarzamy strukturę i kolor,
• zabezpieczamy powierzchnię.

Jeśli odcień rozjechał się nierówno — na przykład klapa wyblakła, a boki nie — farbujemy całą powierzchnię. Poprawka tylko w jednym miejscu odcinałaby się od reszty.

Czego nie robimy

Nie zajmujemy się okuciami, zamkami ani podszewką. Wymiana suwaka czy naprawa podszewki to robota kaletnika — sama skóra i kolor są nasze. Nie przyjmujemy też odzieży skórzanej: rękawiczek, płaszczy i kurtek. To inna skóra, inne farby i inna technologia, a pracownie, które zajmują się wyłącznie odzieżą, zrobią to lepiej.

Jak zacząć w Gdańsku

Możesz przyjechać do pracowni, ale najpierw zadzwoń — wtedy ktoś będzie miał czas, żeby obejrzeć torebkę na spokojnie. Jeśli wolisz zacząć zdalnie, wyślij zdjęcie całej torebki i zbliżenie uszkodzeń. Wycena jest bezpłatna, możliwa także przez wideo. Zakres i termin ustalamy przed rozpoczęciem pracy, a przy odbiorze podpowiemy, jak pielęgnować skórę, żeby rogi i uchwyty nie przetarły się znowu tak szybko.

Przy drobnej galanterii — portfelu, etui, wizytowniku — zasada jest ta sama: najpierw ocena skóry, potem tylko te prace, które są potrzebne.