Deski, tunele i podłokietniki

Skóra na desce rozdzielczej, konsoli i tunelu środkowym to inna robota niż fotel: liczy się nie tylko materiał, ale sposób, w jaki leży na kształcie. Źle naciągnięta odkleja się na łukach, marszczy przy krawędziach i po kilku miesiącach odstaje w rogach.

Robimy zarówno obszywanie od zera — gdy element ma dopiero dostać skórę — jak i poprawki po nieudanym klejeniu lub obszyciu u kogoś innego.

Jak to robimy

• Demontaż elementu i zdjęcie starego pokrycia albo pozostałości kleju.
• Przygotowanie podłoża — nierówna podstawa widać przez skórę.
• Wykrój dopasowany do kształtu, z zapasem na łuki i przetłoczenia.
• Klejenie i naciąganie na ciepło, szycie tam, gdzie kształt tego wymaga.
• Wykończenie krawędzi i montaż.

Co warto ustalić wcześniej

Rodzaj skóry i kolor nici. Nić w kolorze skóry znika i element wygląda fabrycznie; nić kontrastowa rzuca się w oczy i albo się podoba, albo bardzo nie. Pokazujemy próbki przed rozpoczęciem — po uszyciu zmiana oznacza pruć i szyć od nowa.

Przy podłokietnikach pytamy też o alkantarę: na tym elemencie zużywa się szybciej niż skóra, ale bywa świadomym wyborem pod resztę wnętrza.